เซราฟิม - 03

posted on 05 Mar 2008 00:38 by penzacola  in Fiction

 

- ทั้งนี้ขอเรียนให้ท่านผู้อ่านรับทราบล่วงหน้าว่าตัวละครทั้งหมดสื่อสารกันด้วยภาษาอังกฤษนะครับ -


ผู้กอง เบอร์แมน อาศัยความมืดกับชุดเกราะพรางตัวค่อย ๆ คลานเข้าใกล้ขอบหลังคาตึกด้านตรงข้ามถนนของอาคารเป้าหมาย ซึ่งมีกำลังทหารแต่งตัวเหมือนหน่วยรบพิเศษคุ้มกันอยู่อย่างแน่นหนา เขาและลูกทีมอาศัยจังหวะชุลมุนขึ้นจากน้ำแล้วขโมยยานพาหนะพลเรือนเพื่อเดินทางมา กำลังพลที่คุ้มกันไม่ได้เคลื่อนย้ายไปยังสนามบินอย่างที่คาดการณ์ไว้เลย แต่กลับมีหน่วยสนับสนุนมาคุ้มกันเพิ่มอีก นั่นแสดงให้เห็นว่า สิ่งที่พวกอยู่ภายในนั้นมีความสำคัญทางยุทธศาสตร์สูงมาก... เสียงระเบิดจากสนามบินยังดังขึ้นอีกหลายต่อหลายครั้ง บนหลังคาตึกที่พวกเขาซ่อนตัวอยู่นั้นมีทหารของ กองกำลังร่วมแปซิฟิกตะวันออก ยืนรักษาการอยู่ด้วยหนึ่งนาย แสงไฟจากการระเบิดดึงสายตาของทหารนายนั้นออกห่างจากเป้าหมายที่เขาควรจะคุ้มกัน แต่ผู้กอง เบอร์แมน ก็ไม่สามารถลงมือสังหารเขาได้ เพราะหากทหารนายนั้นไม่รายงานตัวตามเวลาแล้ว ข้าศึกจะรู้ว่ามีผู้บุกรุก เขาได้แต่นอนราบมองนาฬิกาบน คอนแทคเลนส์ของเขาค่อย ๆ เดินไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งเสียง เซฟิม ดังออกมาจากหูฟัง

"แครอทจะกินหิ่งห้อยแล้ว" ผู้กอง เบอร์แมน ส่งสัญญาณสั่นไปยังลูกทีมเพื่อให้เตรียมพร้อม และทันใดนั้นเองก็เกิดการระเบิดครั้งมโหฬารขึ้น รถถังคันหนึ่งซึ่งลุกท่วมไปด้วยไฟ ลอยจากสะพาน สนามบินคันไซ สูงขึ้นไปในอากาศ ก่อนตกลงมาบนหลังคาศูนย์วิจัยอย่างแม่นยำ หลังคาตึกสิบชั้นซึ่งล้อมรอบไปด้วยสนามหญ้าและสระน้ำยุบลงไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น มันเป็นลักษณะความแข็งแรงเชิงโครงสร้างของคอนกรีตที่ไม่ค่อยได้พบเห็นในสิ่งก่อสร้างทั่วไปบ่อยนัก บรรดาทหารในเครื่องแบบภาคสนามสีเทาต่างหมอบต่ำลงหลบเศษคอนกรีตและเศษเหล็กที่ตกลงมากันจ้าละหวั่น มีแต่ชายไม่สวมเครื่องแบบผู้หนึ่งเท่านั้น ที่ยืนนิ่งสนิทอยู่หน้าประตูทางเข้า ตาทั้งสองของเขามองไปทางอื่น ในมือถือปืนกลกระบอกใหญ่กว่าที่ทีมของ ผู้กอง เบอร์แมน ใช้ประจำตัวเสียอีก

"หรือว่า..." ผู้กอง เบอร์แมน เผลออุทานขึ้นเบา ๆ เมื่อเขาเห็นภาพนั้นจากกล้องสอดแนมที่แอบติดเอาไว้ข้างตัวตึก เมื่อเศษวัสดุหยุดร่วงหล่นลงมา ทหารทุกคนในบริเวณนั้นก็ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน พวกเขาเริ่มส่งเครื่องบินบังคับสอดแนมไปบนท้องฟ้าหลายสิบลำ หุ่นยนต์พวกนั้นบินกันว่อนไปหมด จนทีมของเขาต้องคลานเข้าไปหลบอยู่ใต้ท่อระบายอากาศของอาคาร ทั้งห้ากำลังให้ความสนใจกับภาพจากกล้องสอดแนม ชายประหลาดคนนั้นกำลังค่อย ๆ นั่งวางเข่าขวาลงบนพื้น ยกปืนกระบอกยักษ์นั้นขึ้นประทับบ่าแล้วยิงออกไปในอากาศสามนัด เพียงไม่กี่อึดใจเท่านั้น ก็มีเสียงดังขึ้นจากหูฟังของเขา

"รหัสเหลือง แครอทได้รับความเสียหาย" ผู้กอง เบอร์แมน ได้ยินเสียง เซฟิม ดังนั้นก็ถึงกับสะดุ้ง หัวใจของเขาสั่นระรัวด้วยความกลัว เพราะตลอดหลายปีที่เขาร่วมงานกับหน่วยจู่โจมของกองกำลังพิเศษนั้น เซฟิม ไม่เคยได้รับความเสียหายขณะปฏิบัติหน้าที่ แม้แต่ครั้งเดียว