= Penz - Exteen =

เซฟิม กระโจนทะลุประตูดาดฟ้าของอาคารหลังนั้นออกมาแล้ววิ่งไปจนสุดขอบอาคาร เธอจ่อปากกระบอกปืนทั้งสองไปยังประตูเบื้องหลังหมายจะยิงทุกอย่างที่วิ่งตามเธอมาให้เป็นจุณ ทว่า ชายคนที่ตามเธอมานั้น หายไปเสียแล้ว... เซฟิม เหลียวซ้ายขวาและพยายามฟังเสียง แต่เธอกลับหาชายผู้นั้นไม่เจอ จนกระทั่งหุ่นยนต์สอดแนมบินตามขึ้นมาอีก เสียงปืนดังสนั่นลั่นขึ้นเบื้องล่างเธอนับนัดไม่ถ้วน กระสุนเจาะทะลุหลังคาคอนกรีตและฝ่าเท้าจนเธอทรุดลงและไม่สามารถกระโจนหลบได้อีก เธอจึงใช้ปืนทั้งสองกระบอกในมือยิงสวนกลับลงไปทำให้ พื้นที่เธอยืนอยู่ถล่มลงใส่ชายคนนั้น ซึ่งยืนอยู่ในอาคาร ทั้งคู่นอนทับกันใต้กองคอนกรีต และต่างบาดเจ็บสาหัส

"มึงเป็นใคร" เซฟิม เอ่ยปากถามด้วยความเจ็บปวด

"เรื่องอะไรกูต้องบอกมึง" ชายคนนั้นตอบมาด้วยเสียงอันด้านชา เขาไม่มีท่าทีเหมือนจะรับรู้ความเจ็บปวดจากสภาพร่างกายที่บิดเบี้ยวของเขาเลย ของเหลวสีฟ้าค่อย ๆ รักษาร่างกายของเธอจนลุกขึ้นยืนได้ ในขณะที่เลือดซึ่งทะลักออกมาก็ไหลกลับเขาไปในร่างกายของชายคนนั้น แล้วเขาก็ค่อย ๆ ลุกขึ้นมายืนเช่นกัน

"เดวิด" เธอชะงักแล้วตะโกนชื่อนั้นขึ้นมา เซฟิม เองก็ไม่รู้ว่าชื่อนี้ฝังอยู่ในความจำของเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ทันทีที่เธอระลึกถึงมันได้ เธอก็เริ่มมีความรู้สึกประหลาด... เหมือนกับว่าร่างกายของเธอมีพลังขึ้นมามากกว่าที่เคยมี แสงสีแดงส่องประกายออกมาจากนัยน์ตาของเธอ แขนขวาเปลี่ยนรูปร่างไปเองทั้ง ๆ ที่ไม่ได้รับคำสั่ง เดวิด เห็นคู่ต่อสู้ชะงักก็รีบวิ่งไปหยิบอาวุธประจำตัวของเขากระหน่ำใส่เธอทันที แต่ทว่าเธอเพียงสะบัดมือซ้ายมาทางเขากระสุนปืนก็สลายเป็นทรายในอากาศทันที เซฟิม ไม่รู้ว่าความสามารถของเธอนั้นมาจากไหน แต่ตอนนี้เธอต้องกำจัดคู่ต่อสู้ที่อยู่ตรงหน้าเท่านั้น มือขวาของเธอกลายเป็นปืนกระบอกใหญ่รูปร่างประหลาด มันมีลำกล้องสามลำกล้องเรียงตัวกันเป็นหน้าตัดสามเหลี่ยมโดยมีโล่ขนาดใหญ่เป็นกำบังตลอดลำตัว เธอหันมันไปทาง เดวิด แล้วสั่งให้มันยิงในทันที เขา เห็นดังนั้นจึงรีบกระโดดหลบ ลำแสงสีฟ้าพุ่งปราดออกมาจากหนึ่งในสามลำกล้องนั้น เจาะทะลุกำแพงตึกไปไกลสุดลุกหูลุกตา เดวิด เองไม่เคยเจอกับอาวุธแบบนี้มาก่อน เขาจึงตัดสินใจที่จะวิ่งหนี แต่ความเร็วของ เซฟิม ในตอนนี้เหนือกว่าเขาหลายเท่า เธอจึงวิ่งตามเขาไปบนดาดฟ้าจนเขาหมดทางหนี เดวิด ไม่รอช้า รีบกระโดดลงจากตึกไป ขณะที่เขากระโดดนั้น เซฟิม ซึ่งกระโดดตามลงมายิงปืนมือขวาของเธอใส่เขาอีก ลำแสงแฉลบแขนขวาของเขาไป แล้ว เดวิด ก็ต้องตกใจถึงขีดสุด เมื่อพบว่า รอยถลอกที่เกิดจากปืนกระบอกนั้น ไม่ยอมรักษาตัวเอง เขาตกลงมาบนพื้นเบื้องล่างก่อนจะรีบลุกขึ้นยืนแล้ววิ่งหนีไปยังแถวทหารของกองกำลังร่วมแปซิฟิกตะวันออก

"หนีไป" เขาตะโกน เซฟิม ซึ่งตามหลังมาติด ๆ ยกปืนขึ้นกระหน่ำยิงลำแสงไปยังที่กำบังของทหารเหล่านั้น ร่างของทหารที่ยังไม่รู้ฤทธิ์ของมัน สลายเป็นฝุ่นในพริบตา ที่เหลือพยายามยิงสวนไปแต่กระสุนทุกนัดก็โดนสลายไปจนหมด ทุกคนจึงเริ่มวิ่งหนี แล้วเธอก็เข้าประชิดตัว เดวิด ซึ่งกำลังวิ่งด้วยความเร็วหลายสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง เขาหลบลำแสงที่เธอยิงออกมาได้หมด ทว่าครั้งนี้เธอเข้าประชิดด้านหลังแล้วคว้าคอเขาเอาไว้ด้วยมือซ้าย เดวิด จึงพลิกตัวถีบเข้าที่หน้าของเธออย่างแรง แล้วตั้งท่าสู้ เพราะเขาไม่สามารถหนีไปไหนได้อีกแล้ว เขาจึงชักมีดสนามออกจากฝักซึ่งคาดเอาไว้ด้านหลังสะเอว มันเป็นมีดเหล็กกล้ายาวเท่ากับท่อนแขนของเขา เซฟิม หวดกระบอกปืนใส่ทันที แต่ เดวิด ก็กระโดดออกนอกระยะได้ทัน เธอจึงยิงลำแสงใส่เขาอีกเพื่อบังคับให้เขาเข้ามาในระยะประชิด กระสุนปืนใหญ่เริ่มตกลงมา ในบริเวณที่ทั้งคู่ยืนอยู่ มันไม่สนใจว่าใครเป็นพวกใคร และดูเหมือนว่าเกราะรอบตัวของ เซฟิม นั้น จะไม่สามารถจะสลายมันได้ด้วย ทั้งคู่กระโจนใส่กัน เดวิด นั้นกำลังได้เปรียบเพราะปืนมือขวาของ เซฟิม ค่อนข้างจะเกะกะ แต่แรงของเธอมากกว่าเขาหลายเท่า เดวิด จึงต้องหลบการโจมตีเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดความเสียหายถึงขั้นโครงสร้างภายในแตกหัก เซฟิม สามารถหลบมีดของ เดวิด ได้ทุกครั้ง ส่วนมือและเท้าของเขานั้น ก็ไม่สามารถสร้างความเสียหายรุนแรงกับร่างกายของเธอได้เลย...